welcome to Gedicht.nu
     
InloggenU bent Anoniem gebruiker. U kunt gratis registreren door hier te klikkenChatbox (0 Gebruikers)
Menu
· Home
· Onderwerpen
· Insturen
· Alle Gedichten
· opmerkingen
· Random Gedichten
· Random Auteur
· Ledenlijst
· Jouw Account
· Top 20
· Gastenboek
· Smoelenboek
· Links
· Ons aanbevelen
· Access Statistieken
· Forums
· Contact

Het Grote Gedicht van Vandaag
Er is nog geen Groot Gedicht voor Vandaag.

Wie is Online
Er zijn op dit moment, 40 gast(en) en 0 lid(leden) die online zijn.

U bent Anoniem gebruiker. U kunt gratis registreren door hier te klikken

Selecteer Taal
Dutch English

Forum
· Zo is de dood o...
· Patricia.nu
· Voorstel aan zo...
· Opdracht schrij...
· sonnet wedstrij...
· g.nu wordt evan...
· g.nu erg veel u...
· dans van even
· Jouw Gedicht oo...
· Wat is liefde?

Instant Messenger
Leer de ander leden kennen op Gedicht .nu. Wie zijn zij en wat zijn hun intresses.

Open nu the Instant-Messenger

Muziekje


 (336 x gelezen | 0 x gestemd)
Gekleurde Wolken
Ingezonden door: Ayrie

Gekleurde Wolken

Donkere wolken staan aan de hemel en ik kijk omhoog
Denkend aan de dagen die ik achter mij heb gelaten
Denkend aan de bestemming onbekend
Een nieuw begin. Tranen in mijn ogen, ik hou het niet droog.

Dagen en maanden volgen, donkere wolken nog altijd hoog in de lucht
Een leven in beweging. Vol met veranderingen
Ontsnappen voor alles wat mij dierbaar is in dit leven.
Voor mijn verleden ben ik op de vlucht.

Plotseling een zonnestraal tussen de donkere wolken en ik kijk er naar
Zou dit een teken zijn? Zal het negatieve verdreven worden door het positieve?
Zou dit begin het einde hebben ingeluid voor een zwaar en depressief verleden?
Enkele minuten blijf ik omhoog staren. Plots weet ik het. Ik ben klaar.

Niet omhoog durven kijken. Rennend voor wat komen gaat
Twijfel, woede en angst. Rennend door de koude nacht.
Lantaarnpalen gaan uit, de wolken verdwijnen en de zon klimt omhoog
Niet verwacht, niet terug kunnen draaiend. Het is te laat.

De blauwe lucht, waarvan ik dacht dat hij nooit meer zou komen zie ik overal om me heen
Hitte van vlammen voel ik langs mijn wangen gaan. Pak wat ik pakken kan en ga weg
Verneukt, zoals altijd, maar nu goed. Hoog tijd om dit eens voorgoed te beëindigen.
De blauwe lucht wordt zwart van vuur. Nooit meer iets van mij vernomen. Ik ging alleen.
  

Ayrie

Facebook



Geplaatst op Woensdag 22 februari @ 12:13:25 CET 2006 door patricia

 
Inloggen
Loginnaam

Wachtwoord

Nog geen account ? U kunt eentje creëren. Als geregistreerde gebruiker krijgt U voordelen zoals theme manager, opmerkingconfiguratie en kunt U opmerkingen plaatsen onder eigen naam.

Gerelateerde Links
· Meer over het leven
· Gedichten door Ayrie


Random gedicht over het leven:

mijn leven




Printervriendelijke Pagina  Stuur dit gedicht naar een vriend

"User's Login" | Login/Creëer een Account | 0 opmerkingen
Limiet
Opmerkingen zijn eigendom van de schrijver. Wij zijn niet verantwoordelijk voor de inhoud.

winklink.nl